browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Recenserend verslag “Het Veenspook”

Het Veenspook’ bezorgt schaterende senioren schat aan herkenning

Door: Eline Smid

VLEDDER – ‘Als Eva hem de appel gaf, zou hij het klokhuis nog opeten.’ ‘Ie moet de huik noar de wiend hangen.’ ‘Ik ben vroeger gratis naar school geweest, maar jij voor niks.’ ‘Alles kan, Wim Kan, melkkan, koffiekan.’ De senioren hebben aan een half woord al genoeg. Lijsje Lorresnor en Treute Wapsebokse openen een blik met spreuken aan de keukentafel van ‘De Vier Winden’. ‘Het Veenspook’ gespeeld door toneelvereniging Erica uit Wilhelminaoord is een schat aan herkenning voor een ieder die ermee grootgebracht is.

In een matig gevulde zaal in café restaurant De Tippe in Vledder maakt het publiek vrijdagavond 13 maart kennis met de bewoners van het Achterhoekse Fraamklapperpomp. Waar de geest van Sjoukje Gepkema op maanloze avonden eenzaam rondspookt over de heiden en langs de venen, is het sinds tijden weer een drukte van jewelste in boerenherberg ‘De Vier Winden’. De ‘plat’ sprekende eigenares Treute en haar dienstmeid Lijsje hebben vanaf het eerste bedrijf al de lachers op hun hand. “Het is goed gelukt de mensen bij het stuk te houden, mede door de vele spreuken riep het stuk herkenning op bij dit wat oudere publiek”, aldus Lammie Roffelsen die de rol van Treute met verve speelt.

Hoewel het publiek getrakteerd wordt op een flinke dosis conservatisme in de tijdsgeest van de jaren ’50, klinkt deze avond tevens het credo ‘de jeugd heeft de toekomst’ door. De frisse verschijning van nichtje Betty zorgt voor nieuw leven in Treute’s verwaarloosde herberg. Samen met de andere gasten op ‘De Vier Winden’ brengt de accentloze Zeeuwse het Hollandse evenwicht terug in het stuk. Kakkerige Winnifred Wipjes, die hét hotel van Fraamklapperpomp runt, drukt met haar hautaine gebral echter een stempel op het ‘boer’nbestaan’ in de herberg. Goede mix, want wat is een plattelandskomedie zonder dialect?

Wie denkt dat de samenleving anno 1957 nog vrij was van drugsbaronnetjes, heeft het mis. Smokkelpraktijken zijn in het aan Duitsland grenzende Fraamklapperpomp aan de orde van de dag. Dekmantel: roofvogels én een veenspook die in het gebied zouden leven. Een legende die goed van pas komt.

Ondergedompeld in een bad van humor met een keur aan vergelijkingen, woordspelingen en oude spreuken is ‘Het Veenspook’ een plattelandskomedie pur sang

 

PS; Bovenstaande betreft een recenserend verslag opgesteld door Eline Smid eerstejaars student journalistiek (Hogeschool Windesheim)